Witamy na stronie Szkoły Podstawowej im. Wincentego Witosa w Gwizdałach

 

 

 

Muzeum Gwizdka,

Muzea zabawek w Kielcach i Karpaczu to nie jedyne zbiory tego typu w Polsce. Ponad pięć tysięcy porcelanowych lalek, drewnianych samochodzików, pluszowych misiów, blaszanych pociągów, szmacianych pajacyków, ebonitowych grzechotek i nie wiadomo czego jeszcze zgromadził warszawski lekarz rentgenolog Witold Tchórzewski. Niestety, większość popakowanych w pudla eksponatów leży w prywatnym mieszkaniu pana Witolda, a także w piwnicach, garażach i komórkach u znajomych. Szczęśliwcami okazały się Koziołki Matolki, które znalazły schronienie w zabytkowym wagonie Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie. Gwizdki natomiast zadomowily się w Gwizdałach. Przez Gwizdały, niewielką miejscowość w powiecie łochowskim, kolekcjoner zabawek przejeżdża1 wiele razy w drodze za Liwiec, na działkę. Pewnego dnia postanowił odwiedzić tamtejszą podstawówkę, a pani dyrektor Irenie Buczyńskiej złożył konkretną propozycję. Był początek kwietnia 1999 roku. Szkolne Muzeum Gwizdka w Gwizdałach otwarto uroczyście 26 maja. Wśród eksponatów, które Tchórzewski przekazał szkole znalazły się gwizdki milicyjne, blaszane, drewniane, odpustowe koguciki z gliny i niepotrzebne od czajników. Kolejarze podarowali uczniom syrenę z wąskotorowej lokomotywy zwanej ,,lidką" natomiast Ryszard Radzio z Łojek dał instrumenty ludowe - ligawkę i róg. Na tym pierwszym liguje się w adwencie, przypominając w ten sposób o rychłym narodzeniu Pana. Ksiądz Janusz Grygier pobłogosławił zbiory i oznajmił zebranym, ze gwizdek to ,,przyrząd do wytwarzania gwizdu przez wdmuchiwanie weń powietrza ", a ,,glos gwizdka to gwizd". Z tym nie zgodził się uczeń, który usłyszał kiedyś, ze gwizd to wyciągnięty ryj dzika. Zdaniem chłopca właśnie ten gwizd znalazł swoje miejsce w nazwie miejscowości. Innego zdania byli uczniowie, którzy na otwarcie muzeum przygotowali prace dotyczące genezy nazwania wsi. W okolicznych lasach, oprócz dzików żylo wiele ptaków, których śpiew przypominał gwizdanie. Inne opracowanie uczniów gwizdalskiej szkoły mówiło o tym, ze mieszkańcy wioski lekceważąc się nawzajem - niestety był taki okres w dziejach sympatycznych Gwizdał - P0 prostu na siebie gwizdali. Po uroczystości szeptano tez o tym, ze w owym czasie szerzyły się bijatyki i kradzieże: ,, ktoś komuś coś gwizdnął" ,, ktoś inny gwizdnął kogoś w coś ". Na szczęście to już odlegle i tak naprawdę nie potwierdzone zapisami zdarzenia. Wiadomo natomiast. ze najstarszy zachowany zapis o miejscowości pochodzi z 6 stycznia 1488 roku.. W 1827 roku było w Gwizdałach 31 domów i 206 mieszkańców, sześćdziesiąt lat później -jut 41 domów 1 457 mieszkańców. Na jarmark do pobliskiego Kamieńczyka (prawa miejskie utracił po powstaniu styczniowym w 1863 roku) przywożono z okolicznych wiosek różne wyroby. Ponoć gwizdalanie sprzedawali tam przedmioty z gliny, wśród nich gwiżdżące koguciki. Pan Witold zbudował ze styropianu i gipsu dużą, podobiznę takiego ptaka. Kogut ma zapraszać gości do odwiedzenia niezwykłego muzeum. Po dwóch latach jego zbiory liczyły ponad czterysta eksponatów, a Gwizdały dzięki gwizdkom w całym świecie są znane. Wójt gminy zapewniał przez telefon rozmówcę z Australii, ze rzeczywiście jest takie muzeum w jego miejscowości. Piękne logo wykonał dla placówki Szymon Kobyliński. Zbiory podzielono na kilka tematów - gwizdki od czajników, odpustowe zwierzaki z gliny, zabawki, sportowe, flety, okaryny, służbowe, np. milicyjne I wojskowe, wierzbowe piszczałki, kolejowe gwizdawki, a także obronne I ratunkowe. Niedawno pilot LOT-u ofiarował gwizdek od kamizelki ratunkowej. Natomiast z USA dotarł gwizdek, jaki otrzymywały uczennice pewnej szkoły. Miały z niego korzystać w przypadku natrętnego zaczepiania przez nieznajomych tub napaści. Kolegialnym kustoszem muzeum jest samorząd szkolny.

Marek Moczulski